Mishná
Mishná

Quoting%20commentary sobre Temurá 4:1

וְלַד חַטָּאת, וּתְמוּרַת חַטָּאת, וְחַטָּאת שֶׁמֵּתוּ בְעָלֶיהָ, יָמוּתוּ. שֶׁעָבְרָה שְׁנָתָהּ וְשֶׁאָבְדָה וְנִמְצֵאת בַּעֲלַת מוּם, אִם מִשֶּׁכִּפְּרוּ הַבְּעָלִים, תָּמוּת, וְאֵינָהּ עוֹשָׂה תְמוּרָה, לֹא נֶהֱנִין, וְלֹא מוֹעֲלִין. אִם עַד שֶׁלֹּא כִפְּרוּ הַבְּעָלִים, תִּרְעֶה עַד שֶׁתִּסְתָּאֵב, וְתִמָּכֵר, וְיָבִיא בְדָמֶיהָ אַחֶרֶת, וְעוֹשָׂה תְמוּרָה, וּמוֹעֲלִין בָּהּ:

La descendencia de un chattat [ofrenda traída para expiar el pecado], o el sustituto de un chattat , o un chattat cuyo propietario había muerto, [están recluidos hasta] que mueren. [Un chattat ] cuyo año ha pasado, o se perdió y se encontró con una mancha, si después de que los propietarios expiaron [por medio de otro animal], [se retira hasta que] muere y no es un sustituto. Uno no puede beneficiarse [de él], ni es responsable de meilah [beneficio de un artículo consagrado] [al respecto]. Si antes los propietarios habían expiado [por medio de otro animal], debería pastar hasta que se manche y [luego] se venda. Sus ganancias deben usarse [para comprar] otro [por medio de otro animal]. Puede hacer un sustituto, y uno es responsable de meilah [al respecto].

Explora quoting%20commentary sobre Temurá 4:1. Comentario y análisis en profundidad de fuentes judías clásicas.

Capítulo completoVersículo siguiente